Sanki sema yarılmış latif varlıklı inen var,
Gönlümdeki değil karşımdaki gelen yar,
Lutfedipte gözüme baksa ne var,
Bende yürek pejmürde, tarumar ah yar.

İncitirim diye korkup dokunmam saçının tellerine,
Gözünden kalbim durur belki, bakarım ellerine,
Konuşmaz mı? gözüylemi dillenir? baksammı gözlerine?
Isırgan otumudur acep değsem mi ellerine?

Gayrı koymaz beni inşaallah bir al elma ile ayrı,
Zaten yardan başka sanki kalmadı dünyanın hayrı.
***
Ya Rab, bu ne hal! demezmi o latif bana, -Eğreti otu musun?
-Konuşamıyor bari verin iki satır laf okusun?
-Bu garip belli galiba nameden, kelamdan yoksun.
-Çiçek takacak bir yeri olsa bırakın odamın köşesinde dursun.

Ah akılsız başım sen bakmazmısın karpuza,
Kendi kaba kabuğu sert ama, içi yananlara deva,
Kimisine havaslanır alım yeşilim dersin biberin,
Sofranın en şaşalı yerinde olur senin zehirin.

Ezcümle hikmetle bak ibretle bak beşere,
Herşeyi bilen Allah, hayrı iste hayrı dile.